چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت

من بهتو خندیدم

چونکه می دانستم

تو بهچه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی

پدرماز پی تو تند دوید

و نمیدانستی باغبان باغچه همسایه

پدرپیر من است

من بهتو خندیدم

تا کهبا خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغضچشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و

سیبدندان زده از دست من افتاد به خاک

دل منگفت: برو

چوننمی خواست به خاطر بسپارد گریه تلخ تو را

و منرفتم و هنوز سالهاست که در ذهن من آرام آرام

حیرتو بغض تو تکرار کنان

می دهدآزارم

و مناندیشه کنان غرق در این پندارم

که چهمی شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت