در فکر تو و غریبه ای با خویشم

سرچشمه ی ابیات پر از تشویشم

آندم که به آغوش تو می اندیشم

در صفحه ی شطرنجی این عشق و جنون

با آمدنت ز هر طرف من کیشم

تا سرد شد آن دست نوازشگر تو

آن روز دگر داغ تر است از پیشم

چون کوه غرور هستم و اما امروز

در فکر تو و غریبه ای با خویشم

همچون پل بر پرتگه تند هوس

بر من شدی و غیر تو را درویشم

اینگونه تپش که دل به آغوش تو کرد

دیگر شده از مرز تحمل بیشم

چون زهر کنی بوسه ی خود بر شهزاد

من زنده به زهرم تو بزن این نیشم